در اين بخش بطور اختصار به تصرف فدك ، محاكمه غاصبان و كيفيت استدلالهاى آن حضرت مىپردازيم : سرزمين فدك ، چون با نيروى نظامى تصرّف نشده بود و مردم آن را با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مصالحه كرده بودند ، از آنِ رسول خدا صلى الله عليه و آله بود و آن حضرت ، فدك را به دخترش فاطمه عليها السلام بخشيد . ابو سعيد خدرى مىنويسد : وقتى آيهء « وَ آتِ ذَاالْقُرْبى حَقَّهُ » « 1 » نازل شد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله ، فدك را به فاطمه زهرا عليها السلام عطا كرد . « 2 » به يقين ، اين اقدام بر اساس مصالح بلندى صورت پذيرفت . از جمله : مقام امامت و رهبرى ، مخصوص و شايستهء آنان بود و نياز به چنين پشتوانه مالى داشته و نيز : اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله مرجع رسيدگى به امور مردم و مستضعفان بودند و لازم بود كه از چنين منبعى بر خوردار باشند . امّا خليفهء وقت ، به مقتضاى اجتهادى كه در برابر عمل پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله داشت ، حقّ مسلّم حضرت زهرا عليها السلام ، يعنى : فدك را تصرف كرد و كارگران آن حضرت را از آن بيرون راند . حضرت زهرا عليها السلام آرام ننشست و براى احقاق حق به مبارزه برخاست . از ابوبكر پرسيد : ابوبكر ! وقتى تو بميرى ، ارث تو به چه كسى مىرسد ؟ - زنان و فرزندانم ! - چه شده است كه حالا تو وارث پيامبر شدى ، نه ما ؟ ! - دختر پيامبر ! پدرت درهم و دينارى بجا نگذاشته است ! - پس سهم ما از فدك چه مىشود ؟

--> ( 1 ) - سورهء اسراء ، آيهء 26 . ( 2 ) - دُرّ المنثور ، سيوطى ، ج 4 ، ص 177 .